Dutch

M18: Laten we het openingsfeestje van de ECB verknoeien

In het voorjaar van 2015 zal met de opening van de nieuwe Europese Centrale Bank (ECB) in Frankfurt een verdere symbolische mijlpaal in het Europese crisisbeleid zichtbaar worden. Deze ceremonie zal het de vertegenwoordigers van de Europese lidstaten toestaan zich zelf een klopje op de schouders te geven voor hun crisis-oplossingen en tegelijkertijd de viering te gebruiken om zichzelf (en ons) voor te bereiden op de volgende ronde van bezuinigingsprogramma´s. Ze willen de uitzonderingstoestand institutionaliseren.

Maar veel mensen gaan dit feestje verknoeien – omdat de oplossingen voor de crisis die het kapitalisme zelf is een ramp voor de mensen zijn. Vandaar dat in het voorjaar van 2015 hopelijk ook een mijlpaal van verzet tegen het Europese crisis-regime zichtbaar gaat worden, omdat duizenden verschillende mensen uit alle hoeken van Europa en daarbuiten naar de actiedagen tegen dit ECB-feestje reizen. Wij roepen de antiautoritaire beweging op deel te nemen aan deze acties en discussies. Laten we gebruik maken van deze mogelijkheid om transnationale zelforganisatie in de strijd tegen staat en kapitaal te bevorderen en dit feestje van overheersing in ons eigen feestje te veranderen.

De ECB als symbool en transnationaal staatsapparaat

De regeringen van Europa laten een rigide beleid van bezuinigingen door de ECB uitvoeren. Het heeft al verwoestingen binnen het sociale weefsel aangericht, vooral in het zuiden van Europa. Nog is er geen einde in zicht, omdat noch de geforceerde bezuinigen op de overheidsuitgaven, noch de verhoging van de geldstroom de economie konden laten herleven of zelfs stimuleren: werkloosheid en onderbezetting zijn op een constant hoog niveau, terwijl rendabele investeringen moeilijk te vinden zijn. De crisis zal aanhouden en het crisisbeleid zal een permanent karakter krijgen. De ECB als het transnationaal staatsapparaat institutionaliseert een crisisbeleid, waardoor steeds minder mensen in toenemende mate rijker worden, terwijl meer en meer mensen tot bittere armoede gedwongen worden. De ECB is uitgegroeid tot een duidelijk symbool van de kapitalistische overheersing in Europa.

Kappen met oude gewoontes: geen medeplichtigheid met het kapitalisme

Kapitalistische overheersing controleert elk aspect van ons leven. Hierdoor worden traditionele relaties van afhankelijkheid en controle, maar ook van solidariteit, opgelost: hoe we werken, wat we eten, wie we liefhebben, waar we wonen en welke lucht we inademen wordt voortdurend opnieuw bepaald. Ons levensonderhoud is afhankelijk van de dagelijkse reproductie van het kapitalisme en we zijn net zo veel een deel van deze machinerie als degenen die ons regeren. Het beloofde en belooft nieuwe vrijheden, en wordt zodanig niet alleen geïmplementeerd door de heersende klassen, maar ook ondersteund door de uitgebuite. Maar ook hier in het alledaagse leven verschijnen conflicten en tegenstellingen binnen dit systeem van overheersing: bijvoorbeeld wanneer lonen en pensioenen worden bekort; huurders uit hun flats worden geschopt; welzijnszorg en gezondheidszorg kapot gemaakt worden; het milieu, met slechts een schouderophalen, in de naam van private winst vernietigd wordt; de voorwaarden van de (over-) uitbuiting geïnstitutionaliseerd worden door het dodelijke grens-regime tegen vluchtelingen en migranten. Deze strijden zijn ons uitgangspunt. We zijn vastbesloten om te breken met deze concrete overheersing veroorzaakt door de abstracte principes van het kapitaal. Het kapitalisme wordt door ons allen gemaakt, samen kunnen we het overwinnen.

Zelf organiseren buiten staat, natie en Europa


Niemand kan dit voor ons doen, geen staat en geen enkele partij. Burgerlijke politiek blijft – uiteindelijk – altijd beperkt tot het beheer van de behoeften van het kapitalisme. Het kan niet de basisbegrippen van de kapitalistische overheersing uitdagen: de economische groei (kapitaal-accumulatie) als een doel op zich en dus de noodzakelijke scheiding van het werk (arbeid) en de productiemiddelen. We moeten echter de controle over ons leven nemen en naar een antiautoritaire zelforganisatie streven. Binnen Europa werden transnationale instituties als de ECB buiten de sfeer van de oude nationale processen van de parlementaire beraadslaging gecreëerd. Toegegeven, we zullen geen tranen voor de oude dagen vergieten. Maar om te voorkomen dat we over staatsgrenzen heen tegen elkaar uitgespeeld worden, moet onze strijd op zijn minst op een Europees niveau plaats vinden! De keuze tussen de oude natiestaat en Europa – zoals het ons van rechtse populisten gesuggereerd wordt – is in werkelijkheid geen keuze: Europa is en was altijd al het kader waarin de concurrentie tussen natiestaten georganiseerd werd. Het is het kader, met de ECB als haar agent en gematerialiseerd symbool, dat de winnaars en verliezers produceert, nationale divisies reproduceert en nationalistische formaties versterkt. Een bevrijde samenleving kan alleen worden gewonnen tegen en voorbij van zowel de natiestaat als ook Europa.

Laten we het proces van transnationale uitwisseling verdiepen. Laten we onze gemeenschappelijke strijd, onze gemeenschappelijke woede bij elkaar brengen en de ECB als een symbool van de kapitalistische overheersing in Europa aanpakken. Sluit je aan in de antiautoritaire blok op de antikapitalistische demonstratie en neem deel aan de blokkades van het ECB-feestje in Frankfurt.

Face the players, fight the game! Come to Frankfurt and crash the party.

Leave a Reply